Het organiseren van een schoolreis vereist vaardigheden die veel verder gaan dan alleen klaslokaal pedagogie. Regelgeving, juridische verantwoordelijkheid, groepsbeheer buiten de muren, begeleide fysieke activiteiten: elk aspect vereist een specifieke voorbereiding.
De opleidingen voor volwassenen die deze reizen begeleiden, bestrijken een breed spectrum, van een eenmalige academische stage tot een staatsdiploma op niveau 4. Het Franse regelgevingskader stelt specifieke eisen, maar de trajecten om hieraan te voldoen zijn vaak slecht geïdentificeerd door zowel de docenten als de vrijwillige begeleiders.
Zie ook : Alles wat u moet weten over de beloning van tijdelijke werknemers in bedrijven
Staatsdiploma’s en vereisten voor het begeleiden van activiteiten tijdens schoolreizen
Zodra een reis een begeleide sportactiviteit omvat (fietsen, klimmen, zeilen, skiën), wordt de aanwezigheid van een houder van een staatsdiploma verplicht. De begeleidingsratio’s worden vaak gedetailleerd, maar de vereiste kwalificaties om bepaalde activiteiten te leiden verdienen evenveel aandacht.
De BPJEPS, een diploma op niveau 4, illustreert deze eis goed. De vermelding “Fietsactiviteiten”, bijvoorbeeld, dekt expliciet het leren fietsen in een schoolomgeving, naast wandelen en technische activiteiten. Dit diploma stelt in staat om professioneel zelfstandig te werken, hetzij als werknemer of als zelfstandige, binnen verenigingen, clubs, gemeentes of toeristische structuren.
Lees ook : Alles wat je moet weten over Killahejlaszo Housing Ltd: gids, beoordelingen en vastgoedadvies
Toegang tot deze opleiding vereist formele vereisten: slagen voor de Tests d’Exigences Préalables (TEP), in het bezit zijn van de PSC1 (Preventie en Civiele Hulpverlening niveau 1) en het overleggen van een medisch attest van geen tegenindicatie. Voor informatie over Partir en Classe kunnen docenten die een reisproject opzetten de beschikbare middelen voor de verschillende bestaande opleidingen raadplegen.
Opleiding van vrijwillige begeleiders: wat het regelgevingskader echt oplegt
Een ouder die een ontdekkingsreis met een klas begeleidt, heeft geen BPJEPS nodig. Zijn rol is echter niet zonder kader. De circulaire van het ministerie van Onderwijs maakt onderscheid tussen twee categorieën begeleiders: leden van het onderwijs en externe deelnemers, of ze nu vrijwilligers of professionals zijn.
Voor het basisonderwijs zijn minimaal twee volwassenen vereist voor elke uitje, waaronder de bevoegde leraar van de klas. Extra begeleiders moeten door de schooldirecteur worden goedgekeurd. Deze goedkeuring is gebaseerd op een goedkeuring die in de praktijk varieert per academie.
De kwestie van de opleiding van deze vrijwilligers blijft een blinde vlek. Geen enkele nationale tekst verplicht een voorafgaande opleiding voor een begeleidende ouder. Sommige scholen organiseren een informatiebijeenkomst voor vertrek, andere geven een schriftelijk document met de veiligheidsinstructies. De ervaringen op het terrein verschillen over de effectiviteit van deze maatregelen.
- Vrijwillige begeleiders moeten het protocol kennen in geval van een ongeval of scheiding van de groep, maar er is geen formele evaluatie voorzien in de teksten.
- De burgerlijke aansprakelijkheid van de begeleider is betrokken zodra hij een subgroep leerlingen buiten het zicht van de leraar wordt toevertrouwd.
- Schoolverzekeringen dekken over het algemeen vrijwillige begeleiders, maar de garanties variëren afhankelijk van de contracten die door de instelling zijn afgesloten.
Academische systemen voor permanente opleiding voor organiserende docenten
Het organiseren van een schoolreis met overnachtingen concentreert de meeste administratieve en pedagogische verplichtingen. De academies hebben geleidelijk ondersteunende systemen opgezet. De Academie van Aix-Marseille heeft een Pôle Académique des Sorties Scolaires Avec Nuitées (PASSAN) opgezet, wat een toename van institutionele organisatie rond de begeleiding van reizen weerspiegelt.
Deze centra beperken zich niet tot administratieve afhandeling. Ze bieden modules voor permanente opleiding aan over het opstellen van het pedagogisch project, het beheer van ouderlijke toestemmingen, de financiële opzet van de reis en de veiligheidsprocedures ter plaatse. Het probleem: deze opleidingen staan in de Academische Opleidingsplannen (PAF) en vereisen een vrijwillige inschrijving van de docent.
De daadwerkelijke deelname blijft moeilijk te meten. De beschikbare gegevens maken het niet mogelijk om conclusies te trekken over het percentage organiserende docenten dat een specifieke opleiding heeft gevolgd voor hun eerste reis.
Schoolreis naar het buitenland: aanvullende opleidingsvereisten
Reizen buiten het nationale grondgebied voegen een laag van complexiteit toe. Naast de administratieve formaliteiten (toestemmingen voor het verlaten van het grondgebied, identiteitsdocumenten), wordt de vraag naar de opleiding van de begeleiders anders gesteld.
De AEFE (Agence pour l’Enseignement Français à l’Étranger) identificeert de voortdurende opleiding van personeel dat in het onderwijs werkt als een centrale hefboom om de kwaliteit van de begeleiding te waarborgen. Voor de instellingen van het Franse netwerk in het buitenland omvat deze opleiding modules over de lokale specificiteiten: wetgeving van het gastland, risicobeheer, consulaire protocollen in geval van incident.
Voor een reis georganiseerd vanuit Frankrijk naar het buitenland blijft de schoolhoofd de wettelijke verantwoordelijke voor het project. Hij moet ervoor zorgen dat de begeleiders de noodprocedures beheersen die zijn aangepast aan het bestemmingsland. Er is geen aanvullend diploma vereist voor de begeleiders.
- Een reis buiten Europa vereist langere administratieve termijnen, wat betekent dat het pedagogische project en de opleidingsprocedures enkele maanden van tevoren moeten worden gestart.
- Specialistische organisaties voor schoolreizen naar het buitenland bieden soms voorbereidende sessies voor de begeleiders aan, maar zonder diplomawaarde.
Het landschap van opleidingen voor het begeleiden van een schoolreis blijft gefragmenteerd tussen staatsdiploma’s, academische modules en informele voorbereidingen. Een docent die zijn eerste reis organiseert, doet er goed aan zowel de middelen van zijn academie als de specifieke vereisten voor de geplande activiteiten te raadplegen, twee bronnen die niet altijd overlappen.